człowiek
Autor: Katarzyna Kornicka | dodano: 2018-05-22
Węsząca nerka

Fot. crystal light/Shutterstock.com


Receptory węchu znajdują się nie tylko w nosie, ale i np. w mięśniach, nerkach i na plemnikach. Okazuje się, że zapach da się zobaczyć, a dzięki komórkom węchowym można odzyskać władzę w nogach.

Do tej pory uważano, że nasz węch nie należy do szczególnie rozwiniętych zmysłów. W porównaniu ze zdolnościami zwierząt wypadał raczej blado. Jednak ostatnie badania rzucają nowe światło na ludzki nos i ujawniają skrywane przez niego supermoce.

Rejestracja zapachu

Cząsteczki zapachowe trafiają do nosa wraz z powietrzem z każdym naszym wdechem. Wnętrze jamy nosowej w 95% wyścielone jest nabłonkiem migawkowym. Jego komórki posiadają rzęski wyłapujące zanieczyszczenia, kurz i bakterie. Dodatkowo wydzielany przez komórki kubkowe śluz znacznie ułatwia złapanie i usunięcie na zewnątrz mikroorganizmów. Dzięki odruchowi kichania wszystko, co szkodliwe, zostaje wyrzucone poza ustrój. Takie czyste, odfiltrowane powietrze trafia kolejno do płuc, a następnie tkanek.

W tylnej ścianie jamy nosowej znajduje się obszar zwany nabłonkiem węchowym – niewielki i niepozorny, aczkolwiek niezmiernie istotny fragment wnętrza naszego nosa. Zajmuje łącznie mniej więcej 5 cm2 i zawiera ok. 40 mln komórek receptorowych. Są one neuronami wyspecjalizowanymi w odbieraniu zapachu, podobnie jak kubki smakowe na języku dostosowały się do rozpoznawania smaków. Co ciekawe, ludzki nabłonek węchowy jest zabarwiony (ma kolory od bladożółtego do ciemnobrązowego), a naukowcy ciągle nie potrafią wytłumaczyć dlaczego. Dodatkowo neurony węchowe jako jedyne w organizmie są regularnie wymieniane, średnio co 4–8 tyg.

Dalej czytelnik znajdzie odpowiedzi na pytania:

Jak opuszka węchowa, która bierze udział w przekazywaniu informacji o zapachu, może posłużyć również jako niebywałe narzędzie do przywrócenia zdolności ruchu sparaliżowanemu pacjentowi?

Zaburzenia w składzie naszego mikrobiomu niosą ze sobą nieprzyjemne dla zdrowia konsekwencje, związane z rozwojem takich chorób jak cukrzyca czy depresja. Jaki udział mają w tym receptory węchu?

Dlaczego kobiety mogą pochwalić się znacznie czulszym i bardziej wyrafinowanym zmysłem węchu?

Czy osłabienie węchu to wczesny objaw alzheimera?

Jak wącha nerka?

Po co plemnikom receptory węchowe?

Czy zapach można zobaczyć?

Czy to prawda, że miłość nie następuje od pierwszego wejrzenia, ale raczej od pierwszego powonienia?

 

 

Więcej w miesięczniku „Wiedza i Życie" nr 06/2018 »
Drukuj »
Ten artykuł nie został jeszcze skomentowany.
Aktualne numery
08/2018
07/2018
Kalendarium
Sierpień
18
W 1783 r. nad zachodnią Europą przeleciał tzw. meteor muskający atmosferę.
Warto przeczytać
Grafika komputerowa zazwyczaj kojarzy się z wyretuszowanymi zdjęciami modeli i modelek. W rzeczywistości daje nam o wiele większe możliwości.
Piksele, wektory i inne stwory to wprowadzenie do grafiki komputerowej dla dzieci i nie tylko.

WSPÓŁPRACUJEMY
Logowanie

Nazwa użytkownika

Hasło

Autor: Katarzyna Kornicka | dodano: 2018-05-22
Węsząca nerka

Fot. crystal light/Shutterstock.com


Receptory węchu znajdują się nie tylko w nosie, ale i np. w mięśniach, nerkach i na plemnikach. Okazuje się, że zapach da się zobaczyć, a dzięki komórkom węchowym można odzyskać władzę w nogach.

Do tej pory uważano, że nasz węch nie należy do szczególnie rozwiniętych zmysłów. W porównaniu ze zdolnościami zwierząt wypadał raczej blado. Jednak ostatnie badania rzucają nowe światło na ludzki nos i ujawniają skrywane przez niego supermoce.

Rejestracja zapachu

Cząsteczki zapachowe trafiają do nosa wraz z powietrzem z każdym naszym wdechem. Wnętrze jamy nosowej w 95% wyścielone jest nabłonkiem migawkowym. Jego komórki posiadają rzęski wyłapujące zanieczyszczenia, kurz i bakterie. Dodatkowo wydzielany przez komórki kubkowe śluz znacznie ułatwia złapanie i usunięcie na zewnątrz mikroorganizmów. Dzięki odruchowi kichania wszystko, co szkodliwe, zostaje wyrzucone poza ustrój. Takie czyste, odfiltrowane powietrze trafia kolejno do płuc, a następnie tkanek.

W tylnej ścianie jamy nosowej znajduje się obszar zwany nabłonkiem węchowym – niewielki i niepozorny, aczkolwiek niezmiernie istotny fragment wnętrza naszego nosa. Zajmuje łącznie mniej więcej 5 cm2 i zawiera ok. 40 mln komórek receptorowych. Są one neuronami wyspecjalizowanymi w odbieraniu zapachu, podobnie jak kubki smakowe na języku dostosowały się do rozpoznawania smaków. Co ciekawe, ludzki nabłonek węchowy jest zabarwiony (ma kolory od bladożółtego do ciemnobrązowego), a naukowcy ciągle nie potrafią wytłumaczyć dlaczego. Dodatkowo neurony węchowe jako jedyne w organizmie są regularnie wymieniane, średnio co 4–8 tyg.

Dalej czytelnik znajdzie odpowiedzi na pytania:

Jak opuszka węchowa, która bierze udział w przekazywaniu informacji o zapachu, może posłużyć również jako niebywałe narzędzie do przywrócenia zdolności ruchu sparaliżowanemu pacjentowi?

Zaburzenia w składzie naszego mikrobiomu niosą ze sobą nieprzyjemne dla zdrowia konsekwencje, związane z rozwojem takich chorób jak cukrzyca czy depresja. Jaki udział mają w tym receptory węchu?

Dlaczego kobiety mogą pochwalić się znacznie czulszym i bardziej wyrafinowanym zmysłem węchu?

Czy osłabienie węchu to wczesny objaw alzheimera?

Jak wącha nerka?

Po co plemnikom receptory węchowe?

Czy zapach można zobaczyć?

Czy to prawda, że miłość nie następuje od pierwszego wejrzenia, ale raczej od pierwszego powonienia?