Człowiek

Gdzie w mózgu mieszka Bóg?

Numer 2/2017
Istotny wzrost rozmiarów mózgu, jak również zwiększenie jego złożoności, przyczyniły się do poszerzenia się możliwości intelektualnych współczesnych ludzi. Istotny wzrost rozmiarów mózgu, jak również zwiększenie jego złożoności, przyczyniły się do poszerzenia się możliwości intelektualnych współczesnych ludzi. Infografika Zuzanna Sandomierska-Moroz
Duchowość stanowi nieodłączny element każdej kultury, a ludzie właściwie od zawsze zastanawiali się, co kieruje otaczającym ich światem, jak wygląda życie po śmierci, czy istnieje Bóg. Przeanalizujmy mechanizmy, które pozwalają nam wierzyć i przeżywać uniesienia duchowe.
VMAT2 reguluje pęcherzykowy transport dopaminy. Przekaźnik ten jest chroniony w pęcherzykach przed działaniem enzymu, oksydazy monoaminowej (MAO); DAT – transporter dopaminy w części presynaptycznej błony komórkowej (akson neuronu); D1–D5 – receptory dopaminowe błony postsynaptycznej.Infografika Zuzanna Sandomierska-Moroz VMAT2 reguluje pęcherzykowy transport dopaminy. Przekaźnik ten jest chroniony w pęcherzykach przed działaniem enzymu, oksydazy monoaminowej (MAO); DAT – transporter dopaminy w części presynaptycznej błony komórkowej (akson neuronu); D1–D5 – receptory dopaminowe błony postsynaptycznej.

Choć wydawać by się mogło, że duchowość jest cechą ludzi względnie współczesnych, pierwsze dowody na istnienie świadomości duchowej pojawiły się ponad 100 tys. lat temu. Już neandertalczycy i Homo sapiens środkowego (około 300–40 tys. lat temu) oraz górnego paleolitu (około 40–10 tys. lat temu) odprawiali złożone rytuały. Ci pierwsi na przykład chowali swoich zmarłych, układając ich na boku z kamiennym blokiem pod głową, co przypominało pozycję podczas snu. Do grobów składali również fragmenty zwierząt, narzędzia, a nawet kwiaty.

01.02.2017 Numer 2/2017

Czytaj także