Środowisko

Złototwórcze bakterie

Numer 4/2018
Istnieją organizmy, które wydalają z siebie złoto.

Mowa tu o bakteriach Cupriavidus metallidurans – niezwykłych jednokomórkowcach, które są w stanie przetrwać w warunkach zabójczych dla innych żywych organizmów. W tym przypadku chodzi o miejsca, gdzie występują olbrzymie ilości metali ciężkich. Już w 2009 r. zauważono, że efektem ubocznym przemiany materii tych mikroorganizmów jest wydalanie niewielkich porcji metalicznego złota. Okazuje się, że bakterie te radzą sobie z obecnymi w środowisku silnie toksycznymi związkami złota, redukując je do czystego metalu.

Naukowcy chcieli ustalić, w jaki sposób bronią się one przed trucizną. Udało się wykonać pełne sekwencjonowanie genomu bakterii i zbadać procesy metaboliczne, co pozwoliło na stwierdzenie, że istotną funkcję pełni tu inny toksyczny metal – miedź. Bakterie mają w komórce enzym usuwający miedź na zewnątrz, ale jednoczesna obecność złota powoduje, że ulega on częściowej dezaktywacji. I wtedy uruchamiany jest drugi enzym, dzięki któremu złoto ulega redukcji i wydaleniu z komórki, co umożliwia ponowną aktywację pierwszego z enzymów. W ten sprytny sposób bakterie pozbywają się obu niebezpiecznych metali.

Wyniki badań są istotne dla zrozumienia biogeochemicznego cyklu złota, ale naukowcy myślą też o tym, że mogą one w przyszłości posłużyć do ulepszenia procesów rafinacji tego metalu.

01.04.2018 Numer 4/2018

Czytaj także

Reklama
Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną