Środowisko

Sceny z życia Słonika żołędziowca

Numer 3/2016
Wiosną, po niemal dwóch latach spędzonych w stadium larwalnym – najpierw w żołędziu, potem przez dwie zimy w glebie – wychodzą na świat dorosłe chrząszcze. Są nieskazitelnej urody. Można je spotkać na różnych roślinach, zwykle w pobliżu dębów. Wiosną, po niemal dwóch latach spędzonych w stadium larwalnym – najpierw w żołędziu, potem przez dwie zimy w glebie – wychodzą na świat dorosłe chrząszcze. Są nieskazitelnej urody. Można je spotkać na różnych roślinach, zwykle w pobliżu dębów. Marek W. Kozłowski

W przyrodzie (ale też i w życiu społecznym) interesują nas rzeczy ekstremalne i nietuzinkowe, co znajduje odzwierciedlenie we wszelakich rankingach eksponujących wszystko to, co „naj”: największy, najszybszy, najbogatszy, ale też najmniejszy, najwolniejszy czy najbiedniejszy. Zainteresowanie to bierze się prawdopodobnie z wrodzonych tendencji do poznania granic funkcjonowania praw rządzących światem. W wypadku naszych przodków wykorzystanie informacji o takich ekstremalnych i rzadkich zjawiskach skutkowało możliwością zaadaptowania ich do własnych potrzeb i zdobycia przewagi nad innymi członkami społeczności.

01.03.2016 Numer 3/2016

Czytaj także