Środowisko

Stawonogi: cud miniaturyzacji

Stawonogi: jak żyją miniaturowe organizmy

Numer 12/2021
Skrzydła dobrotnicy szklarniowej (Encarsia formosa), błonkówki powszechnie używanej do biologicznego zwalczania mączlika szklarniowego. Skrzydła dobrotnicy szklarniowej (Encarsia formosa), błonkówki powszechnie używanej do biologicznego zwalczania mączlika szklarniowego. Indigo
Mają głowy, skrzydła i odnóża, choć rozmiarami blisko im do jednokomórkowców i unoszą się w powietrzu jak pyłek. Oto stawonogi.
Ten pospolity w lasach chrząszcz z rodzaju Acrotrichis (rodzina piórkoskrzydłe) ma 0,9 mm długości. Siedzi na monecie 1-groszowej – na górze widać zarysy liter s i z.Marek Kozłowski Ten pospolity w lasach chrząszcz z rodzaju Acrotrichis (rodzina piórkoskrzydłe) ma 0,9 mm długości. Siedzi na monecie 1-groszowej – na górze widać zarysy liter s i z.

U stawonogów o „normalnych” gabarytach, powiedzmy, od około milimetra, działa zasada proporcjonalności wielkości narządów i struktur. Po prostu te drobniejsze mają odpowiednio mniejsze serce, skrzydła czy odnóża. Bywa jednak, że dobór naturalny lub płciowy powodują zredukowanie jednych struktur lub powiększanie innych (monstrualne żuwaczki u jelonków, brak wydzielonej głowy i nóg u samic czerwców).

A jak natura sobie radzi z poważniejszą miniaturyzacją ciała, która czasami przydaje się, bo umożliwia wykorzystanie niedostępnych dotychczas miejsc do rozwoju (np.

01.12.2021 Numer 12/2021

Czytaj także